odzvoniť význam a skloňovanie
odzvoniť dok.
1. uskutočniť zvonenie: zvonár už odzvonil2. zvonením oznámiť: odzvoniť poludnie; pren. expresívny výraz urobiť koniec, skoncovať: vydieračom, neporiadkom odzvonili;nedok. odzváňať, odzváňa
odzvoniť skloňovanie
Časovanie slova odzvoniť:
dokonavé sloveso
(ja) odzvoním
(ty) odzvoníš
(on, ona, ono) odzvoní
(my) odzvoníme
(vy) odzvoníte
(oni, ony) odzvonia
(ja som, ty si, on) odzvonil
(ona) odzvonila
(ono) odzvonilo
(oni, ony) odzvonili
(ty) odzvoň!
(my) odzvoňme!
(vy) odzvoňte!
(nejako) odzvoniac
Pridaj komentár